நாள் 22: நியாயத்தீர்ப்புச் செய்தலுக்குத் தடை மத்தேயு 7:1-6
இந்தப் பகுதியில் இயேசு அன்பற்ற விதத்தில் நியாயத்தீர்ப்பு செய்தலை மூன்று கோடுகளாகக் காண்பிக்கின்றார். அதே நேரத்தில் அவர் மூன்று பிரமாணங்களையும் சுட்டிக்காட்டினார். கண்டிப்பாகப் பேசுவது, தீர்ப்பது என்பதிலிருந்து வேறுபடுகிறது. இது ஒரு நடுநிலைச் சொல்லாகும், ஏனெனில் வேறுபடுத்துவது அல்லது தீர்ப்பது, நல்லது அல்லது கெட்டது இதன் விளைவாக முடியும். இந்த வார்த்தை பயன்படுத்தப்படும் சூழல் எதிர்மறையான அறிக்கை ஒன்றைத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அழிவுகரமான விமர்சனம் (மத்.7:1-2)
சீஷன் ஒரு காரியத்தை அல்லது ஒரு நபரை நியாயந்தீர்க்க முடியும், ஆனால் அவனுக்கு அழிவுகரமான, அன்பற்றவனாக விமர்சனத்திற்கூடாக அதைச் செய்தல் கூடாது. பொல்லாதவிமர்சனம் என்பது கிறிஸ்தவர்களின் செயல்பாடாக இருக்கக்கூடாது. அதனால்தான் இயேசு அவருடைய சீஷர்களுக்கு கட்டளையிடுகிறார்: “நியாயந்தீர்க்க வேண்டாம்!” இந்தக் உறுதியான கட்டளைக்கு நாம் அனைவரும் கவனம் செலுத்தி பின்பற்றவேண்டும். தேவன் ஒருவரே எல்லா சூழ்நிலைகளையும், காரணங்களையும் அறிவார், எனவே அவர் மட்டுமே தீர்ப்புச்செய்யத் தகுதியானவர். ஒவ்வொரு கதைக்கும் இரண்டு பக்கங்கள் உள்ளன.
“நாங்கள் மற்றவர்களை கவனக்குறைவாகவும் கடினமாகவும் விமர்சித்தால், அது எங்களுக்கு ஒரு பூமராங் ஆகலாம்“ (மத்.7:2). ஆமான் தான் வெறுத்த மொர்தொகாய்க்கு செய்த அதே தூக்கு மரத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டான். இந்தக் கதை இதற்கு ஒரு சாட்சி.
தவறான விமர்சனம் (மத்.7:3-5)
பூனைக் கண்களால் மற்றவர்களில் உள்ள தவறுகளைத் தேடும் பலர்;, தங்கள் சொந்தக் கண்களில் முற்றிலும் குருடர்களாக இருக்கிறார்கள்: “ஒரு குருட்டு வழிகாட்டி அழிவைக் கொண்டுவருகிறான், ஆனால் ஒரு குருட்டு கண்ணாடி விற்பவன் பேரழிவைக் கொண்டுவருகிறான். “மற்றவர்களைப் பற்றிய எங்கள் தீர்ப்பு பெரும்பாலும் தவறு, ஏனென்றால் நம்முடைய மனுஷீக நடத்தை நம்முடைய சொந்த தவறுகளால் களங்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. நம்முடைய தன்மை நாம் கெட்டவர்கள் என்று நிராகரிக்கும் நபர்களைக் காட்டிலும் எதிர்மறையான குணங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் தேவன் நம்மையும் துரும்பு, உத்திரம் போன்றவற்றிலிருந்து விடுவிக்க விரும்புகிறார்.
பிரமாணத்தின் விதி நாம் முதலில் நேர்மையான, திறந்த சுயவிமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும், மற்றவர்களை விமர்சிப்பதற்கு முன் என்று கூறுகிறது. மற்றவர்களுக்காக நம்முடைய ஜெபங்களில் மறைவான விமர்சனம் இருக்கக்கூடாது. நம்மை நாமே நியாயந்தீர்த்தால் நாம் நியாயந்தீர்க்கப்படமாட்டோம்.
விமர்சன தீர்ப்பு (மத்.7:6)
“தீர்ப்பளிக்க வேண்டாம்!” என்று சொல்லும் அதே கர்த்தர்: “நீதியாக நியாயந்தீருங்கள் என்கிறார்!”. எனவே அனுமதிக்கப்பட்ட மற்றும் விரோதமான விமர்சனம் உள்ளது. நாம் மக்களிடையே வேறுபாடுகளைக் கண்டறிந்து எங்கள் நியாயப்படி செயல்பட வேண்டும். எங்கள் கர்த்தர் நாய்கள் மற்றும் பன்றிகள் என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்தினார். இதன் மூலம் அவர் தேவன் இல்லாத மக்களைக் குறித்தார். நகரத்தின் அழுக்கும், பொல்லாததுமான நாய்கள் பரிசுத்த பலியின் மாம்சத்தை பேராசையுடன் விழுங்கின. அதனால்தான் அசுத்தமான பன்றிகளை வைத்திருக்க யூதர்களுக்குத் தடைவிதிக்கப்பட்டது. ஆசாரியர்கள் பரிசுத்தமானவற்றை நாய்களுக்குக் கொடுக்கக் கூடாது. பன்றிகளுக்கு முத்துக்களைப் பற்றிய எந்த புரிதலும் இல்லை, அவற்றின் மதிப்பும் தெரியாது.
ஒவ்வொரு உண்மையும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் பொருந்தாது, அதேநேரம் ஒவ்வொரு சூழ்நிலைக்கும் ஒவ்வாது. எங்களுக்கு எப்போது என்ன சொல்ல வேண்டும் அல்லது என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்க உள்ளான அறிவொளி தேவை. இயேசுவும் தமது சீஷர்களுக்கு அவர்களால் தாங்கக்கூடிய வரைதான் ஒப்படைத்தார். அவர்; அவர்களைத் திணிக்கவில்லை. நாம் முதலில் நமக்குத் தீர்ப்பளிக்கும் விமர்சனம் பற்றிய உணர்வு இருக்க பயிற்சிபெற்றிருக்கவேண்டும். இரகசியததைப் பேணும் சட்டம். நாம் மற்றவர்களைப் பற்றிய விமர்சனங்களுக்கு கட்டுப்பாடு உடையவர்களாக நடந்துகொள்ளவேண்டும், ஏனென்றால் நாங்களும் அதே அளவினால் அளவிடப்படுகிறோம். இயேசுவும் தம்முடைய ஒழுங்கை அவரே உண்மையாகப் பின்பற்றினார் (லூக்.23:8-9).
சுய பரிசோதனைக்கு:
நாம் பிறரை நியாயத்தீர்ப்புக்கு உட்படுத்தும் செயல்களுக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவேண்டும்.
