வசனங்கள் 9 முதல் 12 வரை, முதல் கொலையாளியான காயீனுக்கு எதிரான நியாயத்தீர்ப்பு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. காயீனை ஒருவேளை தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள வைக்கும் நோக்கில், தேவன் அவனிடம் அவன் சகோதரன் ஆபேலைக் குறித்து விசாரிக்கிறார். ஆனால் காயீன், “எனக்குத் தெரியாது!” என்று கூறி தன் குற்றத்தை மறுப்பதோடு, தன் சகோதரனுக்குத் தான் பொறுப்பாளியா என்ற கேள்வியையும் எழுப்பி தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்கிறான். இந்த எதிர்ப்புணர்வு அவன் மனம் திரும்புவதற்கு இயலாத நிலையில் இருப்பதைக் காட்டுகிறது. ஆபேலின் இரத்தம் நீதிக்காகக் கூக்குரலிடுகிறது என்று கூறி தேவன் காயீனைக் குற்றவாளியாகத் தீர்க்கிறார். கொலை என்பது மிகக் கொடிய பாவமாகவும், ஆபேலின் இரத்தம் காயீனுக்கு எதிரான சாட்சியமாகவும் கருதப்படுகிறது.
காயீன் சபிக்கப்பட்டு, நிலத்திலிருந்து துரத்தப்படுவான் என்பதே அவனுக்கான தண்டனையாகும். ஆதாமின் மீது சுமத்தப்பட்ட சாபத்தை விட இது மிகவும் கடுமையானது, ஏனெனில் இது காயீனை நேரடியாகப் பாதிக்கிறது. நிலத்தின் பலனும் நிலையான இருப்பிடமும் அவனுக்கு மறுக்கப்படுவதால், அவன் பூமியில் நிலையற்றவனாகவும் நாடோடியாகவும் வாழ நேரிடும். அவனது குற்றமுள்ள மனசாட்சி அவனை எங்கும் பின்தொடரும். இவ்வளவு கடுமையான தண்டனை இருந்தபோதிலும், தேவன் காயீனை உடனடியாகக் கொல்லாமல், அவன் மனம் திரும்புவதற்கு அவகாசம் அளித்து இரக்கம் காட்டுகிறார்.
