வசனங்கள் 21 முதல் 25 வரை, ஆதாமுக்கு ஏற்ற துணையாக இருப்பதற்காக, அவனது விலா எலும்பிலிருந்து பெண் படைக்கப்பட்ட விதம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆதாம் முதலில் படைக்கப்பட்டான்; அதனைத் தொடர்ந்து ஏவாள் அவனது பக்கத்திலிருந்து (விலா எலும்பிலிருந்து) உருவாக்கப்பட்டாள். இது ஆதாமுடன் அவளுக்குள்ள சமத்துவத்தையும் நெருக்கத்தையும் குறிக்கிறது.
கடவுளால் அனுப்பப்பட்ட ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் ஆதாம் இருந்தபோது ஏவாள் உருவாக்கப்பட்டாள்; இது கடவுளின் விருப்பத்திற்கு ஆதாம் கொண்டிருந்த கீழ்ப்படிதலைக் காட்டுகிறது. ஆதாம் மற்றும் ஏவாளுக்கு இடையேயான திருமணம் மிகவும் மேன்மையான திருமணமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் கடவுளே அவர்களின் படைப்பிலும் இணைப்பிலும் நேரடியாக ஈடுபட்டார்.
ஆதாம் ஏவாளைக் கடவுளின் பரிசாக ஏற்றுக்கொண்டான். மேலும் அவளுக்கு ‘பெண்’ என்று பெயரிட்டான்; இப்பெயர் ஆணுடனான அவளது தொடர்பைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. திருமணத்தின் ஒழுங்குமுறை தெய்வீகமாக நிறுவப்பட்டதாக விவரிக்கப்படுகிறது. இதில் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான பிணைப்பானது, இயற்கையான இரத்த உறவுகளை விட வலிமையானது.
பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோரின் சம்மதத்தைப் பெற வேண்டும் என்பதும், திருமணம் ஒரு நிலையான மற்றும் நெருக்கமான உறவாக இருக்க வேண்டும் என்பதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறுதியாக, முதல் மனிதர்களின் கபடமற்ற தன்மையும் தூய்மையும் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறது. அவர்கள் பாவமற்றவர்களாக இருந்ததால், நிர்வாணமாக இருந்தபோதும் வெட்கப்படவில்லை.
