இப்பகுதி கிறிஸ்துவின் மனுவுருவாதல் மற்றும் அவரது பிறப்பின் சூழ்நிலைகளை விவரிக்கிறது. மனுவுருவாதலின் ரகசியத்தை நாம் போற்ற வேண்டும் என்றும், கன்னி மரியாளின் வயிற்றில் இயேசு எவ்வாறு உருவானார் என்பதை நம்மால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்றும் இது வலியுறுத்துகிறது. மரியாள் யோசேப்புக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டிருந்தார்; இது திருமண உறவின் மீதான மரியாதையை வலியுறுத்துவதோடு, மரியாளின் நற்பெயரைப் பாதுகாப்பதாகவும் அமைந்தது. அவர் பரிசுத்த ஆவியினால் கர்ப்பவதியானார். அவர் தனது குற்றமற்ற தன்மையை நிரூபிக்க வேண்டியிருந்ததால், இது அவரை ஒரு இக்கட்டான நிலையில் வைத்தது. ஒரு நீதிமானான யோசேப்பு, இந்த சூழ்நிலையைக் கண்டு கலங்கினார். ஆயினும், அவர் மரியாளைப் பகிரங்கமாக அவமானப்படுத்த விரும்பாமல், அவரை ரகசியமாகத் தள்ளிவிட (விலக்கிவிட) திட்டமிட்டார்.
அப்போது ஒரு தூதன் யோசேப்புக்குக் கனவில் தோன்றி, மரியாளை மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி கட்டளையிட்டதோடு, அந்தக் குழந்தை தெய்வீகத் தோற்றம் கொண்டது என்றும் விளக்கினார். தூதன் குழந்தைக்கு “இயேசு” என்று பெயரிடுவாயாக என்றான்; இதற்கு “அவர் தம்முடைய ஜனங்களின் பாவங்களை நீக்கி அவர்களை இரட்சிப்பார்” என்று அர்த்தம். பழைய ஏற்பாட்டு தீர்க்கதரிசனங்கள், குறிப்பாக ஒரு கன்னிகை மேசியாவைப் பெற்றெடுப்பாள் என்று அறிவிக்கும் ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறுவதையும் இப்பகுதி சுட்டிக்காட்டுகிறது. யோசேப்பு தேவக்கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து மரியாளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டார்; ஆனால் அவள் தன் மகனைப் பெற்றெடுக்கும் வரை அவரோடு தாம்பத்திய உறவு கொள்ளவில்லை. தூதனின் அறிவுறுத்தலின்படியே யோசேப்பு குழந்தைக்கு இயேசு என்று பெயரிட்டார் என்ற உறுதியுடன் இப்பகுதி நிறைவடைகிறது.
