இந்த உரை, படைப்பின் இரண்டாம் நாளில் ஆகாயவிரிவு உண்டாக்கப்பட்டதை விவரிக்கிறது.
ஒரு வான மண்டலம் தோன்ற வேண்டும் என்று கடவுள் கட்டளையிடுகிறார்; இது ஒரு பரந்த வெளியாக விளக்கப்படுகிறது. கடவுள் வெறும் கட்டளையிடுவது மட்டுமல்லாமல், அவரே அந்த ஆகாயவிரிவை உருவாக்குகிறார் என்பது இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.
இந்த ஆகாயவிரிவானது மேகங்களில் உள்ள நீரைக் கடல்களில் உள்ள நீரிலிருந்து பிரிக்கிறது. மேலும், கடவுள் பூமியை நீர்ப்பாய்ச்சுவதற்கான ஒரு இடமாகவும் இது திகழ்கிறது. இதற்கு ‘வானம்’ என்று பெயரிடப்படுகிறது; இப்பெயர் கடவுளின் ஆளுகையையும் மாட்சிமையையும் நினைவூட்டுகிறது.
வானத்தை உற்றுநோக்குவது, விசுவாசிகளுக்குக் கடவுளின் மகத்துவத்தையும் பரிசுத்தத்தையும் நினைக்கத் தூண்டுவதாக அமைய வேண்டும்.
