இப்பகுதி, கடவுளால் துரத்தப்பட்ட பிறகு காயீனுக்கு நேர்ந்த கதியை விவரிக்கிறது. காயீன் தன் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டு கடவுளை விட்டு விலகினான், இதனால் அவன் அமைதியற்ற நாடோடியாக அலைந்து திரிய நேர்ந்தது. அவன் ஏதேனுக்குக் கிழக்கே உள்ள “நோத்” தேசத்தில் குடியேறினான், ஆனால் கடவுளைப் புறக்கணித்ததால் அவனுக்கு நிம்மதி கிடைக்கவில்லை.
தன் மன அமைதியின்மையை மறக்கவும், தன்னைத் திசைதிருப்பவும் காயீன் ஒரு நகரத்தைக் கட்டினான். ஆயினும், கடவுளின் சாபம் அவன்மேல் இருந்ததால், அவனது முயற்சிகளுக்குத் தடை ஏற்பட்டது. காயீன் உலகப் பணிகளில் ஈடுபட்டு, தன் குற்ற உணர்வை மறைக்க முயன்றான் என்பதை இப்பகுதி வலியுறுத்துகிறது. மேலும், ஆதாமின் குடும்பத்தார் கூடாரங்களில் வாழ்ந்து வந்த நிலையில், காயீனின் சந்ததியினர் பல தலைமுறைகளாகப் பெருகினர் என்பதும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
