தன் சகோதரன் ஆபேலைக் கொன்ற பிறகு, தன் மீது விதிக்கப்பட்ட கடுமையான தீர்ப்பைக் குறித்து காயீன் புலம்புவதை இப்பகுதி விவரிக்கிறது. கடவுளின் தயவிலிருந்து தான் நீக்கப்பட்டதாகவும், பூமியிலிருந்து விரட்டப்பட்ட ஒரு அகதியாகவும் காயீன் தன்னை உணர்கிறான். அவன் தன் உயிருக்கு அஞ்சி, மனுக்குலமே தனக்கு எதிராகத் திரும்பியிருப்பதாக எண்ணுகிறான்.
கடவுள் தன் தீர்ப்பை உறுதிப்படுத்தினாலும், காயீனைப் பாதுகாக்கும் விதமாக, “காயீனைக் கொல்பவன் எவனாயிருந்தாலும் அவன் பழிக்குப்பழி ஏழுமடங்காக வாங்கப்படும்” என்று எச்சரிக்கிறார். மேலும், காயீனை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்தவும், அவன் தன் சகோதரனைக் கொன்றவன் என்பதை அடையாளப்படுத்தவும் கடவுள் அவன்மேல் ஒரு குறியை இடுகிறார்.
