கடவுள் மனிதனுக்கு ஆதாம் என்று பெயரிட்ட பிறகு, ஆதாம் அந்தப் பெண்ணுக்கு ஏவாள் என்று பெயரிடுகிறான்; அதற்கு “ஜீவன்” (உயிர்) என்று பொருள். ஆதாம் அழியும் தன்மை கொண்ட ஒரு பொருளின் பெயரைச் சுமக்கிறான், ஆனால் ஏவாளோ உயிருள்ள ஆத்துமாவினுடைய பெயரைச் சுமக்கிறாள். இது இறைவனின் வழிநடத்துதலினாலோ அல்லது கடவுளுடைய வார்த்தையின் மீது ஆதாமுக்கு இருந்த நம்பிக்கையினாலோ நிகழ்கிறது; இது ஆசீர்வாதத்தையும், ஒரு மீட்பர் வருவார் என்ற வாக்குறுதியையும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
வசனங்கள் 25 மற்றும் 26-ல் ஆதாம் முதன்முறையாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். ஆபேலின் கொலை மற்றும் காயீனின் மனந்திரும்பாத சுபாவத்தினால் அவரும் ஏவாளும் அடைந்த மிகுந்த துயரம் இதில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்துன்பங்களுக்கு மத்தியிலும், தங்கள் குடும்பம் மீண்டும் கட்டியெழுப்பப்படுவதைக் கண்டு அவர்கள்...
Read moreDetails
