2025 ஏப்ரல் 6 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 12:14-21
“அப்பொழுது யூதாவின் ராஜாவாகிய யோவாஸ் … கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் பொக்கிஷங்களிலும் ராஜாவின் அரமனையிலும் அகப்பட்ட பொன் முழுவதையும் எடுத்து, சீரியாவின் ராஜாவாகிய ஆசகேலுக்கு அனுப்பினான்” (வச. 18).
கர்த்தருடைய ஆலயத்தைப் பழுதுபார்க்கும் உன்னதமான பணியோடு தொடங்கிய யோவாஸின் சரித்திரம், மிகவும் வேதனைக்குரிய ஒரு வீழ்ச்சியோடு முடிவடைகிறது. இந்த அதிகாரத்தின் மையப்பகுதியில் (வச. 15), ஆலய வேலையைச் செய்த தச்சர்களும் சிற்பிகளும் “உண்மையாய் நடப்பித்தார்கள்” என்று வாசிக்கிறோம். பணத்தைக் கையாளுவதில் நேர்மையாகவும் உண்மையாகவும் இருந்த சாதாரண வேலைக்காரர்களின் அர்ப்பணிப்பு, நெருக்கடி வந்தபோது தேவனின் பரிசுத்த பொக்கிஷங்களை எதிரியிடம் விற்றுப்போட்ட ராஜாவின் துரோகத்தைவிடப் பன்மடங்கு மேலானது. நமது அன்றாடச் சிறிய கடமைகளில் நாம் காட்டும் உண்மையே, நமது ஆவிக்குரிய ஜீவியத்தின் அஸ்திபாரம்.
ஆனால், சீரியாவின் ராஜாவாகிய ஆசகேல் எருசலேமுக்கு விரோதமாக வந்தபோது, யோவாஸ் தன் விசுவாசத்தை இழந்துவிட்டான். கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுவதற்குப் பதிலாக, அவனும் அவனுடைய பிதாக்களும் கர்த்தருக்கென்று ‘பரிசுத்தம்பண்ணி’ வைத்திருந்த பொக்கிஷங்கள் முழுவதையும் எடுத்து எதிரிக்கு லஞ்சமாகக் கொடுத்து அனுப்பினான். ஆசாரியனாகிய யோய்தா உயிரோடிருந்தவரை அவனுடைய விசுவாசத்தின் நிழலில் வாழ்ந்த யோவாஸ், இப்பொழுது தனியாய் நின்றபோது அவனிடம் சொந்த விசுவாசம் இல்லை என்பது அம்பலமாகிவிட்டது. மனிதனைச் சார்ந்திருக்கும் பக்தி, சோதனையின் சூளையில் உருகிப்போகும். கர்த்தர் தன்னைச் சிறுவயதில் மரணத்திலிருந்து தப்புவித்தவர் என்பதை மறந்து, எதிரியிடம் சமாதானத்தை விலைக்கு வாங்கத் தன் அர்ப்பணிப்பையே விற்றுப்போட்டான்.
இந்தச் சம்பவத்தை நமது நடைமுறை ஆவிக்குரிய வாழ்வோடு இணைத்துப் பார்க்கலாம். அநேகக் கிறிஸ்தவர்கள் இன்று யோவாஸைப் போலவே செயல்படுகிறார்கள். பிசாசானவனும், உலகமும் நமக்கு விரோதமாக எழும்பும்போது, போராட்டத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக நமது ‘பரிசுத்தமான’ காரியங்களை விட்டுக்கொடுக்கிறோம். நமது ஜெப நேரம், வேத வாசிப்பு, பரிசுத்தமான பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவற்றை உலகத்தின் அழுத்தங்களுக்குப் பலியாகக் கொடுத்துவிட்டுத் தற்காலிக அமைதியைத் தேடுகிறோம். ஆனால், எதிரிக்கு நாம் கொடுக்கும் எந்த விட்டுக்கொடுத்தலும் நிரந்தரச் சமாதானத்தைத் தராது; அது நமது ஆவிக்குரிய வறுமையையே கொண்டுவரும்.
பிரியமானவர்களே, கர்த்தருக்காக நீங்கள் அர்ப்பணித்த எந்தவொரு காரியத்தையும் சத்துருவிடம் விட்டுக்கொடுக்காதீர்கள்! புதிய ஏற்பாட்டில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், “ஓ தீமோத்தேயுவே, உன்னிடத்தில் ஒப்புவிக்கப்பட்டதை நீ காத்துக்கொண்டு… விசுவாசத்தின் நல்ல போராட்டத்தைப் போராடு” (1 தீமோத்தேயு 6:20, 12) என்று அறிவுறுத்துகிறார். யோவாஸ் தேவனோடு சமரசம் செய்து, தன் சொந்த வேலைக்காரர்களாலேயே கொல்லப்பட்டுப் பரிதாபமாக மரித்தான் (வச. 20, 21). அவனுடைய முடிவு நமக்கு ஒரு பெரிய எச்சரிக்கை. இன்று உலகத்தின் அச்சுறுத்தல்களுக்கோ, மாம்சத்தின் சமரசங்களுக்கோ பயந்து கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் (உங்கள் இருதயத்தின்) பொக்கிஷங்களை இழந்துவிடாதீர்கள். “நாம் ஆரம்பத்திலே கொண்டிருந்த நம்பிக்கையை முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப்பற்றிக்கொண்டிருப்போமாகில், கிறிஸ்துவினிடத்தில் பங்குள்ளவர்களாயிருப்போம்” (எபிரெயர் 3:14). உங்கள் விசுவாசப் போராட்டத்தில் உறுதியாய் நில்லுங்கள்; கர்த்தர் தாமே உங்கள் பொக்கிஷங்களைக் காத்து, உங்களுக்கு மெய்யான வெற்றியையும் சமாதானத்தையும் தந்தருளுவார்!