2025 ஏப்ரல் 7 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 13:1-13
“யோவாகாஸ் கர்த்தரை நோக்கி கெஞ்சினான்; சீரியாவின் ராஜா இஸ்ரவேலை ஒடுக்குகிறதினால் அவர்கள் படுகிற ஒடுக்கத்தைக் கர்த்தர் பார்த்து, அவனுக்குச் செவிகொடுத்தார் ” (வச. 4).
இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாகாஸின் ஆட்சிக்காலம் இருண்ட சரித்திரமாகும். அவன் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பொல்லாப்பானதைச் செய்து, விக்கிரக ஆராதனையில் மூழ்கியிருந்தான். தேவனுடைய கோபம் மூண்டது; தேசத்தைச் சீரியாவின் ராஜாவாகிய ஆசகேலின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்தார். இஸ்ரவேல் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டது. அந்தப் பெருந்துயரத்தின் உச்சகட்டத்தில், வேறு வழியின்றி யோவாகாஸ் “கர்த்தரை நோக்கிக் கெஞ்சினான்.” கர்த்தர் அவனுக்குச் செவிகொடுத்து ஓர் இரட்சகனை அனுப்பினார். தேவனுடைய இரக்கமும் கிருபையும் எவ்வளவு பெரியது! ஒரு பொல்லாத ராஜா, தன் வாழ்நாளெல்லாம் தேவனைத் துக்கப்படுத்தியவன், நெருக்கடியின் காரணமாகக் கதறும்போதுகூட, கர்த்தர் அவனுடைய ஜெபத்தைப் புறக்கணிக்கவில்லை. தம்முடைய ஜனங்கள் படுகிற பாடுகளைப் பார்த்து மனதுருகும் தேவன் அவர். இது யோவாகாஸின் தகுதியினால் வந்ததல்ல, தேவனுடைய அளவற்ற இரக்கத்தினால் வெளிப்பட்ட கிருபையே ஆகும்.
ஆனால், இந்தச் சரித்திரத்தில் ஒரு பெரிய ஆவிக்குரிய சோகமும் மறைந்திருக்கிறது. கர்த்தர் அவர்களுக்கு விடுதலையைக் கொடுத்த பின்பும், அவர்கள் தங்கள் “பாவங்களை விட்டு விலகாமல் அதிலே நடந்தார்கள்; சமாரியாவிலே விக்கிரகத்தோப்பும் இருந்தது” (வச. 6). பாடுகளிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்திற்காக மட்டுமே செய்யப்படும் ஜெபம், உண்மையான மனந்திரும்புதலாகாது. யோவாகாஸும் இஸ்ரவேல் ஜனங்களும் வலியிலிருந்து விடுபட விரும்பினார்களே தவிர, பாவத்திலிருந்து விடுபட விரும்பவில்லை.” இதுவே ‘அரைகுறை மனந்திரும்புதல்’.
நமது வாழ்க்கையிலும் இது எவ்வளவு உண்மையாக இருக்கிறது! நோய்ப்படுக்கையிலோ, பண நெருக்கடியிலோ, அல்லது தீர்க்கமுடியாத பிரச்சனையிலோ அகப்படும்போது, கண்ணீரோடு கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறோம். தேவனும் தமது மகா கிருபையினால் நமக்கு விடுதலையைத் தருகிறார். ஆனால் விடுதலை கிடைத்தவுடன், நமது இருதயமாகிய சமாரியாவில் நாம் ஆராதிக்கும் விக்கிரகத்தோப்புகளை விட்டுவிடாமல் தொடருகிறோம்! புதிய ஏற்பாட்டில் பவுல் இதைத் தெளிவாக எச்சரிக்கிறார்: “தேவனுக் கேற்ற துக்கம் பின்பு மனஸ்தாபப்படுகிறதற்கு இடமில்லாமல் இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குகிறது; லோகத்துக்கமோ மரணத்தை உண்டாக்குகிறது” (2 கொரி. 7:10). விளைவு களுக்குப் பயந்து அழுவது உலகத்துக்கம்; பாவத்தை வெறுத்து அழுவது தேவனுக்கேற்ற துக்கம். உண்மையான மனந்திரும்புதல் இல்லாததால் இஸ்ரவேலின் நிலைமை பரிதாபமாக மாறியது. சீரியாவின் ராஜா இஸ்ரவேலின் சேனையை அழித்து, அவர்களைப் “போரடிக்கிற துகளைப்போல” ஆக்கினான் (வச. 7). பத்தாயிரம் காலாட்களும், ஐம்பது குதிரைவீரர்களும் மட்டுமே மீதமிருந்தார்கள். அரைகுறை மனந்திரும்புதல் நமது ஆவிக்குரிய பெலத்தை முற்றிலுமாக உறிஞ்சி, நம்மைச் சத்துருவுக்கு முன்பாகத் துகளைப்போல பலவீனமாக்கிவிடும் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
பிரியமானவர்களே, இன்று உங்கள் இருதயத்தை ஆராய்ந்து பாருங்கள். கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து உங்களுக்கு வெறும் ‘தற்காலிக இரட்சகராக’ மட்டும் அல்ல, உங்கள் பாவங்களை முற்றிலுமாக அழிக்கும் மெய்யான ராஜாவாக இருக்க வேண்டும். தேவனுடைய கிருபையை அற்பமாக எண்ணிவிடாதீர்கள். இன்றே உங்கள் இருதயத்திலிருக்கும் மறைவான விக்கிரகங்களை வேரோடு பிடுங்கி எறியுங்கள். “நாம் நம்முடைய பாவங்களை அறிக்கையிட்டால், பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து எவ்வித அநியாயமு நீங்க நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு அவர் உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராயிருக்கிறார்” (1 யோவான் 1:9).