2025 மார்ச் 23 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 8:14-23
“கர்த்தர்: உன் குமாரருக்குள்ளே எந்நாளும் ஒரு விளக்கை உனக்குக் கட்டளையிடுவேன் என்று தம்முடைய தாசனாகிய தாவீதுக்குச் சொன்னதின்படியே, அவனிமித்தம் அவர் யூதாவை முற்றிலும் கெடுக்கவில்லை” (வச. 19).
ஆசகேல் சீரியாவின் ராஜாவான பிறகு, யூதாவிலே யோசபாத்தின் குமாரனாகிய யோராமின் ஆட்சி தொடங்குகிறது. ஆனால், ஒரு நீதிமானின் மகனாக இருந்தும், அவன் இஸ்ரவேல் ராஜாக்களின் வழியில் நடந்து, கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்தான். இதற்குக் காரணம், அவன் ஆகாபின் குமாரத்தியைத் விவாகம் பண்ணியிருந்ததே (வச. 18). “தவறான உறவுகள் ஆத்துமாவின் அழிவுக்கு அச்சாரமாகின்றன; ஒருவன் உலகத்தோடு சமரசம் செய்துகொள்ளும்போது, அவன் தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தை இழந்து சாபத்தைத் தழுவுகிறான்” என்று ஆர்தர் பிங்க் நம்மை எச்சரிக்கிறார்.
யோராமின் அக்கிரமம் யூதாவை அழிவின் விளிம்பிற்குக் கொண்டு சென்றது. ஏதோமியரும், லிப்னா ஊராரும் யூதாவுக்கு விரோதமாகக் கலகம் செய்தனர். வெளிப்புறப் போர்களும், உட்புறச் சீர்கேடுகளும் நாட்டைச் சூழ்ந்தன. “தேவனை விட்டு விலகும் ஒரு ராஜா, தன் தேசத்தின் பாதுகாப்பைத் தானே தகர்க்கிறான்; கர்த்தருக்குப் பயப்படாதவன் தன் அதிகாரத்தைத் தக்கவைக்கப் போராட வேண்டியிருக்கும்.” யோராம் தன் சுயபலத்தால் எதோமியரை வெல்ல முயன்றான், ஆனால் அவனது பாவம் தேசத்தைச் சீர்குலைத்தது.
இருப்பினும், இந்த இருண்ட காலத்திலும் ஒரு பிரகாசமான கிருபையின் விளக்கு ஒளிர்கிறது. யோராமின் துன்மார்க்கம் தேசத்தை அழிக்கப் போதுமானதாக இருந்தும், கர்த்தர் யூதாவை அழிக்கச் சித்தமில்லாதிருந்தார். அதற்குக் காரணம் யோராமின் தகுதி அல்ல, மாறாக தேவன் தாவீதுக்குக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தம்! “நமது உண்மையின்மை தேவனுடைய உண்மையை மாற்றிவிட முடியாது. அவர் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்திற்காகத் தகுதியற்றவர்களையும் தாங்குகிறார்.” தாவீதின் வம்சத்தில் ஒரு ‘விளக்கு’ எரியும் என்று தேவன் சொன்ன வார்த்தை, வரப்போகிற மேசியாவைக் குறிக்கிறது.
“அவனுக்கும் அவன் புத்திரருக்கும் எக்காலமும் ஒரு விளக்கு இருக்கப்போகிறது” (வச. 19). இந்த ஒரு வசனம் தேவனுடைய இறையாண்மையையும் அவரது உடன்படிக்கையின் உறுதியையும் காட்டுகிறது. “தேவன் மனிதர்களுடைய அக்கிரமத்தை விட, தம்முடைய கிருபையின் வாக்குத்தத்தத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்; இதுவே பாவியின் நம்பிக்கை” என்கிறார் பரிசுத்தவான் ஜான் நியூட்டன். யோராம் அந்த விளக்கை அணைக்க முயன்றான், ஆனால் தேவன் அதைத் தம் கிருபையினால் எரியச் செய்தார்.
இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையைச் சற்று ஆராய்ந்து பார்ப்போம். நாம் பல நேரங்களில் யோராமைப் போலத் தவறான உறவுகளுக்கும், உலக இச்சைகளுக்கும் இடங்கொடுத்து கர்த்தருக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்கிறோம். நம்முடைய செயல்களுக்காக நாம் எப்போதோ அழிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், இன்றும் நாம் பிழைத்திருப்பதற்குக் காரணம் நம்முடைய நீதியல்ல, மாறாக இயேசு கிறிஸ்து எனும் ‘நித்திய விளக்கு’ நமக்காகப் பரிந்து பேசுவதே ஆகும். “கிருபை என்பது நாம் பெற வேண்டிய தண்டனையைத் தடுத்து நிறுத்தி, நாம் தகுதியற்ற ஆசீர்வாதத்தைத் தருவதாகும்” என ஸ்பர்ஜன் கூறுகிறார்.
தேவனுடைய கிருபையை நாம் ஒருபோதும் ‘பாவம் செய்வதற்கான உரிமமாகப்’ பயன்படுத்தக்கூடாது. மாறாக, இவ்வளவு பெரிய கிருபையைத் தந்த தேவனுக்கு முன்பாக நம்மைத் தாழ்த்தி, அசுத்தமான வழிகளை விட்டு விலக வேண்டும். தாவீதின் வம்சத்தில் வந்த அந்த உண்மையான விளக்காகிய இயேசுவின் ஒளியில் நம் பாதைகளைச் சீர்ப்படுத்துவோம். அழிவிலிருந்து நம்மைத் தப்புவிக்கும் அந்த மாறாத கிருபையை நன்றியோடு பற்றிக்கொள்வோம்.