2025 மார்ச் 24 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 8:24-29
“அகசியா ராஜாவாகிறபோது, இருபத்திரண்டு வயதாயிருந்து, ஒரே வருஷம் எருசலேமில் ராஜ்யபாரம்பண்ணினான்; இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஒம்ரியின் குமாரத்தியான அவன் தாயின் பேர் அத்தாலியாள்” (வச. 26).
நல்ல திராட்சைத் தோட்டத்தில் கசப்பான கனிகள் உருவாவது போல, யூதாவின் ராஜவம்சத்தில் ஒரு இருண்ட அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. யோசபாத்தின் பேரன் அகசியா, தாவீதின் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தாலும், அவனது இருதயம் சமாரியாவின் பலிபீடங்களிலேயே இருந்தது. ஒரு வருடம் மட்டுமே நீடித்த அவனது ஆட்சி, தவறான உறவுகள் ஒரு வாழ்வையே எவ்வளவு சீக்கிரம் சிதைத்துவிடும் என்பதற்கு எச்சரிக்கையாக இருக்கிறது. “ஆகாத மக்களுடனான உரையாடல் நமது நல்லொழுக்கத்தைக் கெடுக்கும்” (1 கொரி. 15:33) என்ற அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் எச்சரிக்கை இங்கே நிழலாடுகிறது.
அகசியாவின் வீழ்ச்சிக்கு முக்கிய காரணமாக வேதாகமம் அவனது தாயையும், ஆகாபின் குடும்பத்தோடு அவனுக்கு இருந்த ‘மருமகன்’ என்கிற உறவையும் குறிப்பிடுகிறது. ஆர்தர் பிங்க் இதைப்பற்றி எச்சரிக்கையில், “உலகத்தோடு நாம் செய்துகொள்ளும் திருமண ஒப்பந்தம், தேவனுடன் நாம் கொண்டுள்ள உடன்படிக்கையை முறிக்கச் செய்கிறது; ஆகாபின் இரத்த உறவு தாவீதின் வம்சத்திற்குள் நஞ்சைக் கலந்தது” என்கிறார். புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு கிறிஸ்து, “பரிசேயர் சதுசேயர் என்பவர்களின் புளித்தமாவைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்” (மத். 16:6) என்று கூறியது போல, அகசியாவின் வாழ்வில் அத்தாலியாள் ஒரு ‘புளித்த மாவாக’ இருந்து முழு வம்சத்தையும் தீட்டுப்படுத்தினாள்.
“துன்மார்க்கர்களுடன் உறவு கொண்டாடுபவர்கள், விரைவில் அவர்களின் துன்மார்க்கத்தையும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்; தீய முன்மாதிரிகள் நல்ல வளர்ப்பையும் நசுக்கிவிடும்.” அகசியா தன் முன்னோரான தாவீதின் பக்தியைப் பின்பற்றுவதற்குப் பதிலாக, தன் மாமனாரான ஆகாபின் விக்கிரகாராதனையைப் பின்பற்றினான். அகசியா ஒரு வருடம் மட்டுமே ஆண்டான்; தேவனை விட்டு விலகிய வாழ்வு எப்போதும் குறுகியதும், கனி அற்றதுமே ஆகும். ஒருவன் உலகத்தோடு சமரசம் செய்யும்போது, அவன் தனது ஆவிக்குரிய அதிகாரத்தைத் தானாகவே இழந்துவிடுகிறான்.
அகசியா தன் உறவினனான யோராமுடன் சேர்ந்து சீரியருக்கு விரோதமாகப் போருக்குச் சென்றான். அங்கே யோராம் காயப்பட்டு யெஸ்ரயேலுக்குத் திரும்பியபோது, அகசியாவும் அவனைப் பார்க்கச் சென்றான் (வச. 29). இந்தச் சந்திப்பு அவனது அழிவின் தொடக்கமாக அமைந்தது. “தேவனால் சபிக்கப்பட்டவர்களுடன் நாம் கொள்ளும் தேவையற்ற ஐக்கியம், அவர்களோடு சேர்ந்து நம்மையும் நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் இழுத்துச் செல்லும்” என்று ஒருவர் கூறியிருப்பது எவ்வளவு உண்மையுள்ள வார்த்தை. இது, “அவிசுவாசிகளுடன் அந்நிய நுகத்திலே பிணைக்கப்படாதிருப்பீர்களாக; நீதிக்கும் அநீதிக்கும் சம்பந்தமேது?” (2 கொரி. 6:14) என்ற சத்தியத்தை நமக்கு உரக்கச் சொல்கிறது.
இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையைச் சற்று ஆராய்ந்து பார்ப்போம். நம்மை வழிநடத்தும் ‘அத்தாலியாக்கள்’ யார்? ஆகாபின் குடும்பத்துப் பழக்கவழக்கங்கள் நம் ஆத்துமாவிற்குள் ஊடுருவுகிறதா? கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்பட்ட நாம், உலகத்தின் நச்சுக் கூட்டணிகளிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும். நாம் எவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தாலும், நம்முடைய ‘உறவுகள்’ கர்த்தருக்கு விரோதமாக இருந்தால், நமது வீழ்ச்சி நிச்சயம். நமது உறவுகள் நம்மைப் பரலோகம் நோக்கி உயர்த்த வேண்டுமே தவிர, அழிவிற்கு இட்டுச் செல்லக்கூடாது. திராட்சைச் செடியாகிய கிறிஸ்துவோடு இணைந்து, பரிசுத்த வழியில் நடக்க நம்மை அர்ப்பணிப்போம்.