2025 மார்ச் 15 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 6:24-33
- March 15
“அவன்: சாப்பாத்தின் குமாரனாகிய எலிசாவின் தலை இன்றைக்கு அவன்மேல் இருந்தால், தேவன் அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் எனக்குச் செய்யக்கடவர் என்று சொன்னான்”(வச. 31).
சீரியர் இஸ்ரவேலை முற்றுகையிட்டபோது சமாரியாவில் உண்டான கொடிய பஞ்சம், மனித வாழ்வின் மிக மோசமான இருண்ட பக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. முந்தைய பகுதியில் தேவனுடைய கிருபையையும் விருந்தையும் கண்ட நாம், இங்கே விசுவாசமற்ற ஒரு சூழலில் மனிதன் எவ்வளவு தூரம் வீழ்ச்சியடையக்கூடும் என்பதைக் காண்கிறோம். பஞ்சத்தின் கொடுமையால் ஒரு கழுதையின் தலை எண்பது வெள்ளிக்காசுக்கும், புறாக்களுக்குப் போடுகிற பயறு கால்படி ஐந்து வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்பட்டது (வச. 25). ஒரு தாய் தன் சொந்தப் பிள்ளையையே வேகவைத்துச் சாப்பிடும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமானது. “சோதனைகள் வரும்போது, அவை நம்மிடம் இருப்பதை வெளிப்படுத்துவதில்லை; மாறாக, நம்முள்ளே என்ன இருக்கிறது என்பதைத்தான் வெளிப்படுத்துகின்றன” என்று சார்லஸ் ஸ்பர்ஜன் கூறியிருக்கிறார். ஏனெனில் அவர்கள் தேவனைவிட்டு நீண்ட தொலைவுக்குப் பிரிந்துவிட்டார்கள்.
இதைக் கேட்ட இஸ்ரவேலின் ராஜா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு துக்கப்படுகிறான். ஆனால், அவன் இருதயம் தேவனை நோக்கித் திரும்பவில்லை. அவன் தன் துயரத்திற்கும், சமாரியாவில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்திற்கும் தேவனுடைய மனுஷனாகிய எலிசாவையே காரணமாகக் கருதுகிறான். ஆவிக்குரிய கண்கள் திறக்கப்படாதபோது, நாம் நம்முடைய தோல்விகளுக்கும் கஷ்டங்களுக்கும் நம்மை நாமே சோதித்துப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக மற்றவர்களையே குற்றம் சாட்டுகிறோம்.
“இந்தத் தீமை கர்த்தரால் உண்டானது; நான் இனிமேல் கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்க வேண்டியது என்ன?” (வச. 33) என்று ராஜா கேட்கிறான். இது விசுவாசமின்மையின் உச்சகட்டம். கர்த்தருடைய நேரத்திற்காகக் காத்திருக்க முடியாத ஒரு மனம், கசப்பினால் நிறைந்துவிடும். டோசர் ஒருமுறை இவ்விதமாகக் கூறினார்: “தேவன் தாமதிப்பது என்பது அவர் மறுக்கிறார் என்று அர்த்தமல்ல; அவர் நம்முடைய விசுவாசத்தைப் புடமிடுகிறார் என்பதே பொருள்” இஸ்ரவேலின் ராஜா இதை உணரத் தவறிவிட்டான். அவன் எலிசாவின் தலையை வாங்கத் துடித்தது, அவனுடைய மாம்சத்தின் கிரியையைக் காட்டுகிறது. ஆனால் எலிசாவோ அமைதியாகத் தன் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தான். சூழ்நிலைகள் நம்மைச் சுற்றிக் கொந்தளிக்கும்போது, தேவனுடைய
சமூகத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களே உண்மையான பெலத்தைப் பெற்றிருப்பார்கள்.
இந்தச் சம்பவம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்பிக்கிறது. நாம் கர்த்தருடனான உறவில் சரியாக இல்லையென்றால், நாம் சந்திக்கும் பொருளாதார நெருக்கடிகளோ அல்லது குடும்பப் பிரச்சினைகளோ நம்மைச் சத்துருவைப் போல மாற்றக்கூடும். சொந்தப் பிள்ளையையே கைவிடும் அளவுக்கு அந்தத் தாய்மார்கள் சென்றது, சுயநலத்தின் உச்சம். ஆனால், தேவன் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை. இன்றைய நாட்களில் நிஜமான பஞ்சம் என்பது நம்மிடம் அப்பம் இல்லாதது பஞ்சமல்ல, தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேளாதிருப்பதே உண்மையான பஞ்சம் (ஆமோஸ் 8:11). நாம் பொறுமையுடன் கர்த்தரைத் தேடினால் கர்த்தர் நமக்கு விடுதலையைத் தருந்து நம்மை ஆசீர்வதிப்பார். ராஜா எலிசாவைக் கொல்லத் தேடினாலும், அடுத்த அதிகாரத்தில் எலிசாவின் தேவன் சமாரியாவுக்கு ஒரு பெரிய விடுதலையைத் தருகிறார். நாம் பொறுமையை இழக்கும் தருணத்தில்தான், தேவனுடைய அற்புதம் மிக அருகில் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்துகொள்வோம்.