அவிசுவாசத்தின் இருள்

2025 மார்ச் 19 வேதபகுதி: 2 ராஜாக்கள் 7:10-15

• March 19

“அப்படியே அவர்கள் வந்து, பட்டணத்து வாசல் காவலாளனை நோக்கிக் கூப்பிட்டு: நாங்கள் சீரியரின் பாளயத்திற்குப் போய்வந்தோம்; அங்கே ஒருவரும் இல்லை, என்று அவர்களுக்குச் சொன்னார்கள்”(வச. 10).

குஷ்டரோகிகள் சீரியரின் பாளயத்திற்குச் சென்று, அங்கே தேவன் செய்த மாபெரும் அற்புதத்தைக் கண்டு, அந்த நற்செய்தியைத் தங்களுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொள்ளாமல் நகரத்தின் வாசல் காவலாளிகளிடம் வந்து அறிவிக்கிறார்கள் (வச. 10). பசியினாலும் மரண பயத்தினாலும் தவித்திருந்த சமாரியாவுக்கு, இது ஒரு மாபெரும் நற்செய்தியாகும். இந்தச் செயலானது வெறுமனே பூமிக்குரிய விடுதலையை அல்லாமல், பாவத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் மனிதகுலத்திற்கு வழங்கப்படும் நித்திய நற்செய்தி அறிவித்தலுக்கு ஒரு நிழலாட்டமாக இருக்கிறது. “சுவிசேஷப் பிரசங்கம் என்பது, ஒரு பிச்சைக்காரன் தனக்கு அப்பம் கிடைத்த இடத்தை இன்னொரு பிச்சைக்காரனுக்குச் சொல்வதைப் போன்றது” என்று டி.டி. நைல்ஸ் என்பார் அழகாகக் கூறியிருக்கிறார். உலகத்தின் கண்களுக்குத் தகுதியற்றவர்களாய்த் தோன்றும் இந்த மனிதர்களைக் கொண்டே தேவன் தம்முடைய மாபெரும் இரட்சிப்பை அறிவிக்கிறார்.

ஆனால், இந்த நற்செய்தியைக் கேட்ட இஸ்ரவேலின் ராஜாவோ அதை விசுவாசிக்கவில்லை. இரவிலே அவன் எழுந்து, “அவர்கள் நாம் பட்டினியாயிருக்கிறோம் என்று அறிந்து, … வெளிகளிலே ஒளித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்” (வச. 12) என்று சந்தேகப்படுகிறான். இந்த வேதப்பகுதியை நாம் உற்றுநோக்கும்போது, அவிசுவாசத்தின் இருள் ஒரு மனிதனை எவ்வளவு தூரம் குருடாக்கும் என்பதைப் பார்க்க முடிகிறது. “அவிசுவாசம் என்பது தேவன் நமக்காக ஆயத்தம் செய்திருக்கும் நன்மைகளைத் தீமையாகவே எண்ணத் தூண்டும்; அது எப்பொழுதும் தேவையற்ற பயத்தையே உருவாக்கும்” என்று மேத்யூ ஹென்றி குறிப்பிடுகிறார். தேவன் தம்முடைய வார்த்தையின்படியே விடுதலையைக் கட்டளையிட்டிருந்தும், மாம்சத்தினால் சிந்திக்கும் மனம் கர்த்தருடைய இலவசமான கிருபையை ஒரு பொறியாகவே பார்க்கிறது. நம்முடைய இருதயம் தேவனை விட்டு விலகியிருக்கும்போது, “கிருபை இலவசமாக இருக்க முடியாது, அதற்குப் பின்னால் ஏதோ ஒரு தந்திரம் இருக்க வேண்டும்” என்றே எப்பொழுதும் சந்தேகிக்கிறது.

ராஜாவின் ஊழியக்காரர்களில் ஒருவனுடைய ஆலோசனையின்படி, அவர்கள் யோர்தான் வரைக்கும் சென்று பார்த்தபோது, வழியெங்கும் சீரியர்கள் தங்கள் பயத்தினால் விட்டெறிந்த வஸ்திரங்களும் ஆயுதங்களும் கிடக்கின்றன (வச. 15). இது தேவன் செய்த சம்பூரணமான இரட்சிப்பைக் காட்டுகிறது! சத்துருக்கள் தங்கள் ஆயுதங்களை மட்டுமல்ல, தங்கள் அணிந்திருந்ததும் வைத்திருந்ததுமான ஆடைகளையும் விட்டுவிட்டு ஓடினார்கள். கல்வாரியில் இயேசு கிறிஸ்து சாத்தானின் வல்லமைகளை உரிந்துகொண்டு, நமக்கு நிரந்தர வெற்றியை ஈட்டித் தந்ததுபோலவே இது அமைந்திருக்கிறது. நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், நம்முடைய சொந்தப் புத்தியின்மேல் சாயாமல், கர்த்தருடைய வார்த்தையை விசுவாசிப்பது மட்டுமே. புகழ்பெற்ற பிரசங்கியார் சார்லஸ் ஸ்பர்ஜன் கூறுவதுபோல, “விசுவாசம் என்பது தேவன் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதாகும். தேவன் வெளிச்சம் என்று சொன்னால், நம்முடைய கண்கள் இருளைக் கண்டாலும் நாம் வெளிச்சத்தையே நம்ப வேண்டும்.” அவிசுவாசத்தையும் சந்தேகத்தையும் அகற்றிவிட்டு, கிறிஸ்து நமக்காக இலவசமாகச் சம்பாதித்து வைத்துள்ள ஆசீர்வாதங்களைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வோம்.