Author: webmaster

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 22:1-15) “ஒருவன் பிறனிடத்தில் எதையாகிலும் இரவலாக வாங்கினதுண்டானால், அதற்கு உடையவன் கூட இராதபோது, அது சேதப்பட்டாலும், செத்துப்போனாலும் அவன் அதற்கு உத்தரவாதம் பண்ணவேண்டும்” (வச. 14). இஸ்ரயேலருடைய வாழ்க்கை முறை கிராமத்துடனும், விவசாயத்துடனும், கால்நடைகளுடனும் பின்னிப்பிணைந்தது. கர்த்தர் இவை எல்லாவற்றையும் கணக்கில் கொண்டு, அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் நேர்மையும் நீதியும் ஒப்புவித்தலும் காணப்படும்படியான சட்டங்களை வரையறுக்கிறார். இவர்களுடைய சொத்துகள், ஆடு மாடுகள், உணவு தானியங்கள் முதலானவற்றைப் பாதுகாப்பதைக் குறித்து தனிமனிதப் பொறுப்பையும், சமுதாயக் கடமையையும் இது…

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 21:28-36) “ஒரு மாடு ஒரு புருஷனையாவது ஒரு ஸ்திரீயையாவது முட்டினதினால் சாவுண்டானால், அந்த மாடு கல்லெறியப்பட வேண்டும், அதின் மாம்சம் புசிக்கப்படலாகாது; அப்பொழுது மாட்டின் எஜமான் ஆக்கினைக்கு நீங்கலாயிருப்பான்” (வச. 13). மனிதன் சமுதாயப் பொறுப்புள்ளவனாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார். பிறர் நலனில் அக்கறை கொள்ளுதல் வேண்டும், இல்லையேல் அது தண்டனைக்குரியது என்று இன்றியமையாத பாடத்தை இங்கே நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம். தன்னுடைய மாடு வழக்கமாக முட்டுகிற மாடாயிருந்தால் அதைக் கவனமாகப் பார்த்துக்கொள்ள…

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 21:12-27) “ஒருவன் பதிவிருந்து கொல்லாமல், தேவச்செயலாய்த் தன் கைக்கு நேரிட்டவனைக் கொன்றால், அவன் ஓடிப்போய்ச் சேரவேண்டிய இடத்தை நியமிப்பேன்” (வச. 13). பத்துக் கற்பனைகளின் சாரம் அன்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தேவனை நேசிக்கிறவன் மனிதரையும் நேசிக்க வேண்டும். இந்த அன்பை எந்தெந்த வழிகளில் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்பதே இந்தப் பகுதியில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு கொள்ளக்கூடியவர்கள், ஒருவரையொருவர் சார்ந்து வாழக்கூடியவர்கள். அன்பில்லாதபோது இந்த உறவுமுறையில் பிரச்சினைகள் தோன்றுகின்றன. இவற்றைத் தீர்ப்பதற்கான தேவ ஆலோசனையே…

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 21:1-11) “அந்த வேலைக்காரன்: என் எஜமானையும் என் பெண்ஜாதியையும் என் பிள்ளைகளையும் நேசிக்கிறேன்; நான் விடுதலை பெற்றுப்போக மனதில்லை என்று மனப்பூர்வமாகச் சொல்வானானால்” (வச. 5). எகிப்தில் இஸ்ரயேல் மக்கள் அடிமைகளாக கொடூரமான முறையிலும் நியாயமற்ற வகையிலும் நடத்தப்பட்டார்கள். அடிமைகளின் சோகக் கதையை இவ்வுலக வரலாறும் நமக்கு அறிவிக்கிறது. ஆகவே விடுதலை பெற்ற மக்கள் அடிமைகளுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்து கரிசணையுடனும் அக்கறையுடனும் அவர்களை நடத்த வேண்டும் என்று தேவன் போதிக்கிறார். கடன்…

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 20:1-26) “என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர் களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைமட்டும் இரக்கஞ்செய்கிறவராயிருக்கிறேன்” (வச. 6). இஸ்ரயேல் மக்களை எகிப்தின் அடிமை வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலையாக்கிய தேவனின் உள்ளக்கிடக்கையின் வெளிப்பாடே இந்தப் பிரமாணங்கள் (வச. 2). எகிப்தின் தெய்வங்கள், அவற்றின் சிலை உருவங்கள், வணங்கும் முறை, அவர்களுடைய கலாச்சாரங்கள், வாழ்க்கை முறைகள் யாவும் இஸ்ரயேல் மக்களால் அறியப்பட்ட ஒன்று. இவற்றிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட வழிபாட்டு முறை, வாழ்க்கை முறைக்கான தேவனின் எதிர்பார்ப்புகளாக இந்தக் கற்பனைகள் விளங்குகின்றன.…

(வேதபகுதி: யாத்திராகமம் 19:16-25) “மூன்றாம் நாள் விடியற்காலத்தில் இடிமுழக்கங்களும், மின்னல்களும், மலையின்மேல் கார்மேகமும் மகா பலத்த எக்காள சத்தமும் உண்டாயிற்று; பாளயத்திலிருந்த ஜனங்கள் எல்லாரும் நடுங்கினார்கள்” (வச. 16). “கர்த்தர் சொன்னவைகளையெல்லாம் செய்வோம்“ என்ற இஸ்ரயேலர்களின் அர்ப்பணிப்பு போற்றக்கூடியதாக இருப்பினும் (வச. 8), அவர்கள் யாருடன் இவ்விதமாகக் கூறுகிறோம் என்பதை முழுமையாக உணராதவர்களாக இருந்தார்கள். ஆகவே தேவன் தம்மை யாரென்று காண்பிக்கும்பொருட்டு அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார். மேலும் மக்கள் தேவனின் வார்த்தைகளுக்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிவோம் என்று உடன்படிக்கை செய்தால்,…